Life in Silicon Valley

"If we hadn't put a man on the moon, there wouldn't be a Silicon Valley today.”

- John Sculley

Its one more quiet but stunningly beautiful Sunday in "High-Tech Heaven". In my fanatic engineering days, I always used to think about this place called Silicon Valley. The land of technologists and venture capitalists, situated in about a 30-mile radius around San Jose in California. Blessed with wonderful weather, the "Valley" is nestled between Diablo And Santa Cruz Mountain ranges. Pacific ocean also adorns the beauty of the valley. There are excellent places nearby like San Francisco, Napa Valley, Santa Cruz beach, Yosemite National Park, Lake Tahoe, Reno and many more.
It is first home for most of the big names in engineering and IT like Apple, IBM, Google, Yahoo, Intel, Oracle, Cisco and lot more. Their concentration and sheer size create melting pot of opportunities in this area. There are more jobs than workers in the valley. Consequently, resulted in insane cost of living with apartment owners increasing their goody bags. To be very frank, here you have to pay for your breathing as well. The houses are relatively packed but a lot of ostentatious showing of wealth. Most houses don't have basements and there's no such thing as an all-brick home, both because of the threat of earthquakes. Unfortunately, a black spot on the glowing beauty.
Commuting is relatively good with local trains and buses but its better to have car to save the time. I found good air but you better watch out for water. San Jose is titled as the safest big city in US for the past several years. But, its always safe when you are safe. ;) I saw a small India resides in the valley with 20-25% of Indian population. There are many DESI turned American families in this area. Some of them are maintaining the culture and ethnicity. DESI restaurants and grocery shops are booming with most of the south Indians and gujjus making their business. Importantly, you can find any Indian grocery item whatever you want from Parle-G to Chavanprash.
This is about living in High-Tech heaven. :)

Great Indian Agriculture Story!

Well yet another time, read an article on "Framer's Suicide" in India especially in Maharashta. Itz a real shame for a country where IT is going from 0 to Ferrari. It’s a grim statistic that says that one suicide in every eight hours. Alas, more than 2000 farmers committed suicide from January 2001. Intensity has increased to 300 from the last 6 weeks. Ultimately, agriculture is somewhat dragging the booming economy down.

Its very complex issue. The old favorite drought is surely a problem but its one amongst the others. The major problems are personal bankruptcy, high inflation rate, cost of cultivation, old technologies in agriculture, disastrous policies, politics, and the list continues.

Basically, Farmer is an entrepreneur and farming is his business. It’s again a management principle of cash flow. Well, Just had an overview of our Budget 2007-2008. From my opinion yet again a cautious budget. Some what focusing on agriculture, inflation, growth and of course politics ;-) with a laughing point of pet food. I really laughed my heart out!

Again the infrastructure is our main bottleneck. Now, the budget has increased farmers credit but is it enough? The power and electricity may play big role here as well as in IT. We know our sorry condition about power. Whats the formula for that? Leave it; budget can be a HUGE discussion.

Well, they say number of proposals to perk up agriculture is in progress. Lets see. Basically, Indian farmer is mostly illiterate. So it’s difficult to run a business. Agriculture is all about business that should be an organized process with fundamentals of entrepreneurship. In US, it works in a business way. World is changing, so the needs. Infrastructure has to be setup. Modern scientific methods have to be used. There should a perfect plan for farming business with ample equity capital. Big guns have to come up with farming organization giving employment to these farmers. Our brains have to be utilized to foster the great fruits from Indian Agriculture.

ओढ..

दुरवर पसरलेले हिरवेगार डोंगर
त्यावर चरणार्या जर्सीज़..
उधान वारा.. पाण्याला अलगद स्पर्श करणारा
साक्ष त्या वरंवार उठणार्या तरंगांची

पुन्हा दिसले आकाशात उडणारे तेच दोन पक्षी
निळ्या आभाळात राहणारे,
कधी काळ्या-पांढर्या ढगाआड लपणारे..
सदैव एकमेकांचे सारथी..

दोघांमधे मौन परंतु
भाषा आहे अमोघ वक्त्रुत्वाची..
क्षणात बागडणारे हे पक्षी
ना सीमा आहे कोणत्या प्रांताची ना कोणत्या देशाची.

पुन्हा दिसले .. परन्तु आज निघालेत लगबगीने
पाहुन काळ्या घनांना..
डोळ्यात त्यांच्या अनाम ओढ
चींता असावी त्यांच्या पिल्लांची..

हिरव्यागर डोंगरावरील तेच पक्षी :)

Nature rules!

Baseball, अमेरीकेचा राष्ट्रीय खेळ. त्यामुळे येथे Baseball च्या मैदानांची संख्या अनगिनतच. समजुन घेतलं तर कोणतीच गोष्ट अवघड नसते आणि शेवटी हा तर एक खेळ आहे. Baseball च्या ground वर Baseball नाही पण Cricket खेळण्याची मजाच वेगळी आहे. तसे पाहिले तर Cricket कुठेही खेळल्या जाऊ शकतो, भर रस्त्यावर असो वा Basement parking मधे. सप्टेंबर च्या सुरुवातीला संध्याकळी 8 वाजता दिवसभराच्या Cricket चा शेवटचा ball खेळला होता. त्याच मैदानावर डिसेंबरच्या शेवटी संध्याकळी 5 वाजता उघड्या डोळ्यांनी ball पाहनेसुद्धा अवघड होते. Actually, फ़रक आहे दिवसाच्या लांबीचा. जगाच्या ह्या भागात generally दिवसाची लांबी maximum 14.5 तास असु शकते आणि minimum 9.5 तास. Equator च्या दुर असल्याने असा हा फ़रक साहजिकच आहे. I can imagine life on poles... मला आज बर्याच दिवसांनी 9-10 चे भुगोल आठवत आहे. ;)

हुशार लोकांनी DST (Daylight Saving Time) concept सुरु केला. Thanks to Benjamin Franklin ह्याची सुरुवात झाली. Energy वाचवण्यासाठी, traffic injuries आणि crime कमी करण्यासाठी दिवसाची सुरुवात पुढे-मागे करायला लागले. They say that "Run for Daylight." (In US, in Spring, clock moves forward by 1 hour and in fall, it moves back by 1 hour. Previously, it used to start on the first Sunday of April and used to end on last sunday of October. But, from 2007 Bush presidency signed a new law in which DST will start on second Sunday in March and will end on First Sunday in November. Here is the link)

बर्याच देशांनी DST concept implement केलाय. त्याला महत्वाचा अपवाद आहे जपानचा. आपल्या भारताचा अभ्यास केला तर उत्तर भारतात maximum length of the day 14 तास आहे आणि minimum 10 तास. Southern ईंडियात हा concept निरर्थक आहे पण Northen ईंडियात may be फ़ायदेशिर ठरु शकेल.. जेवढा आपला विजेचा वापर आहे ते पाहता DST concept Northen ईंडियात implement करायला काही हरकत नाहीये. पण, आपली लोक हा complicated concept implement करायला तयार आहेत का?

There are complications but it's fun to adjust our clocks accroding to the nature. Afterall Nature rules :)

Cooking - its difficult to improve perfection ;-)

वरनफळ, हे एक असं नाव आहे जे ऐकुन आपल्या तोंडाला पाणी सुटलेच पाहिजे नाहीतर आपल्या जीभेला रसीकतेची चव आलेली नसावी. भरपुर दिवस झाले होते वरनफळांचा आस्वाद घेतला नव्हता. मग ठरवले की आज ह्याचा सुध्द्दा प्रयोग करावा. Lets try :-) तशी cooking मध्ये theory तर सगळ्याच गोष्टींची माहीत आहे. इडली पासुन ते पुरनपोळी पर्यंत... ;-) परंतु 12 च्या अभ्यासासारखे cooking मध्ये नाहीये. ईकडे theory पेक्षा practicals नाच महत्व आहे. तुम्हाला सगळे मार्क्स हे practicals वरच मिळतात. Moreover, practicals are difficult than theories. तर मग practical ची अशी सुरुवात झाली.
सुरुवातीलाच एक million dollor प्रश्न असा पडला की आता कच्ची पोळी कुठून बनवायची? कारण गव्हाचे पीठ आणुन पोळी बनवने म्हणजे requirement analysis मध्येच project ची deadline संपणे. मग half-cooked Indian chapatthis वापरायचे ठरवले. चींच भीजत घातली आणि डाळ शिजवली. जसा पैशाने पैसा बनतो तसेच अनुभवाचे असते. अनुभवावरुन अनुभव येतात. [(1 Number Statement ;-)] चींचेचे वरन बनवन्याचा तर दांडगा अनुभव होता, मग तेच केले, अतिशय खमंग आणि तिखट-आंबट वरन ready झाले... आता त्याच half-cooked पोळींचे तुकडे करुन वरनात टाकायला सुरुवात केली. मग cook व्हायला थोडा वेळ लागतो म्हणुन gas full करुन बाकी कामात गुंतुन गेलो, पन दुसर्या कामात ईतका मग्न झालो की भान हरपुन गेले. मग 30 मिनिटांनी पाहतो तर काय half-cooked कच्ची पोळी शिजुन त्याची almost gravy झाली होती आणि वरनफळ म्हणजे आंबट वरनात कुस्करलेली पोळी. मग कय !!! Taste करुन पाहण्याची वेळ आली ... delay किती करणार आता!!. आई शप्पथ अप्रतिम चव आली होती.. एकदम मस्त झाले होते :) आणि असा प्रयोग frequently करु लागलो ;-)

कदाचित आपले पण असेच आहे..

काल पहिल्यांदाच अतिशय जोराच पाउस मी येथे पाहिला. वारा जोरात सुटला होता, जनु त्याला एखाद्या प्रश्नाचे उत्तर उमगत नसावे म्हणुन त्या उत्तराच्या शोधात बेभान होवुन तो धावु लगला होता. परंतु वार्याच्या आणी पावसाच्या ह्या गणितात झुंज चालली होती ती झाडाच्या एका थकलेल्या लाल-पिवळ्या पानाची. कधीतरी जन्मलेले हे पान कदाचित ह्याच रंगाने अवतरले असेल .. कालन्तराने हिरवे होवुन त्याने बरेच काही पाहिले असेल मात्र आपल्यासरखे पावसाळे पहाणे ह्या पानाच्या आयुश्यातच नसावे. त्याच्या वरील रेषा मला कधी कधी आपल्या हातांवरील रेषांसारख्या वाटतात. परन्तु बरेच अंतर आहे त्याच्या आणि आपल्या हातांवरील रेषांमधे आणि तेवढेच साम्य सुद्धा आहे. एके काळी झाडांवरील ईतर सर्व पानांसोबत राहणारे हे पान आज एकटेच झुंज देत आहे. बहुदा आपले पण असेच आहे...

आज मज..

आज मज वाटते की पाणी व्हावे..
तुझ्या काळ्या डोळ्यांची खोली अनुभवावे..
चुकून ही त्यातुन कधी ना बाहेर पडावे..
सदैव तुला आनंदी ठेवावे..

तुच सांग असे का?

का ओढ लागते सागराला किनार्याची?
का किनारा वाट पाहतो सागरी लाटांची?

चंद्राला का साथ लागते काळ्या डागाची?
काळा डाग का चंद्रावर कधी रुसत नाही?

थकलेले आभाळ का टेकते जमीनीला?
का जमीनीला काळजी वाटते आभाळाची?

का रंग असतो गुलाबी ह्या थंडीचा?
का सुगंध येतो ह्या ओल्या मातीचा?

का चातक आतुर असतो पावसासाठी?
का मयुर आनंदीत होतो मेघांसाठी?
का पतंगा फिरतो दिव्याभोवती?
का? असे का?

Twelve Angry Men !!

"How different our lives are when we really know what is deeply important to us, and, keeping that picture in mind, we manage ourselves each day to be and to know what really matters most.” well known said by Stephen Covey. I just trying to recall my fundamental beliefs and core values. How they take shape in the long run? Well, if you ask to any person what is his/her core values then I think most of them would come up with almost same answers. Do we really mean it? Do we really understand what it means? Don't give me answers like defination of all these terms may differ from person to person. I do agree about these facts. But, keep it aside for some time. Ultimatley, Just a gentle question am I in touch with my principles of life and how important are these in my life? Am I more concerned about the means than ends or viceversa?

Ways and means change many things. It really needs a great strength of character to keep your core values intact even if number of people are against you. Such type of thought trains were running in my mind when I saw an American black and white masterpiece of Henry Fonda called '12 Angry men'. Great performers, script, theme.. A movie about a murder case and a jury formed to resolve the mistery. 12 interesting characters in jury played different practical roles in a heated debate. A strong character actively stimulates and influences everyone. We love all of them. I won't tell the story ahead. But, a must see movie for everyone! I strongly recommend to see this classic of all times from one of the best actors Henry Fonda. You will find many pointers from this movie along with the above paragraph questions..

We do have a Hindi version of this movie but get the original one and enjoy :-)

Live life King size ..

I always wonder about a place
A place of bliss, delight and peace
The promised land of angels
They call it as paradise

Where I can laugh and cry
But always there is an eternal joy
Where I can sing and dance
I get time to listen morning birds
Get time to see full moon
Where I can spread my wings
Coming true are my dreams

Around me are my dear ones
Where love always resides
Its all about pleasure and glory
Glory even in the bad times

Its place of satisfaction.. its my world
Where I want to live my life
Live my life, create my destiny
Create my own heaven..
Thats the way life is..
We only live once and thats enough
If we live life king size :-)

Tuze dole :-)

With all the showers of pleasure,
like cold smiling full moon.
n Sometimes with the sparkling glister,
like an eternal boon.

Came into existence the term loquacious,
seems world is communicationless without them.
They are so deep and mysterious,
seems an ocean is snippet in front of them.

Universe of purity n truthfulness,
Just like the purest heart of yours.
World of innocence n naturalness,
Like an euphony of sleeping baby's.

Pride of deity but life of mine,
Spirit of yours but strength of mine.
That all I can say about them,
About them, about your eyes, my life, about your eyes.

प्रेमाची तारांबळ !!

चंदेरी काळोखी चादर सरत होती,
सावल्यांचा खेळ हा सुरु होणारच होता.
किलबीलणारी पाखरे जागी झाली होती,
प्रकाशाची चाहुल सर्वांनाच लागली होती.

घटका पुढे चालली होती, आतुरता वाढली होती,
परंतु प्रकाशाचे आगमन काही झालेलेच नव्हते.
ईतक्यात असे कळले कि काळोखाचे प्रकाशाशी प्रेम झाले,
आणि प्रकाशाचा जीव हि काळोखावर जडला.

श्यामरंगातूनी वाटा उजळल्याच नाही,
पाखरांनाही कळेना किलबील करावी की नाही,
सुर्यफुलाला काही समजेना, सावल्या रुसुन बसल्या.
आकाशातील ढगांनी विचार करायला सुरुवात केली.

सैरावैरा धावणारा वारा सुर्याच्या शोधात निघाला.
ना दिवस होता ना रात्र होती, काय करावे काही सुचेना,
प्रेम झाले दोघांचे खरे,
परंतु अशा प्रकारे सर्वांची तारांबळ उडाली. :-)

प्रेमाचा विश्वास !!

एकदा प्रेमाने विचारले विश्वासास,
आपल्यातील नाते काय?
विश्वास उत्तरले.. मीच तुझे प्रेम
आणि तुच माझा विश्वास !!

..केदार !!

आई ..

आज, मज सांग तु देवा,
का दिलीस तीला इतकी प्रचंड माया.

हातात बोट घेऊनी बालपणी,
पडता पडता चालणे शिकवीले तीने मला.

तीनेच दिली डॊळ्यात जगण्याची दृष्टी,
हे जीवनगाणे गाण्याची सुवर्ण संधी.

कधी तळहाताच्या फोडासारखे जपले तीने मला,
तर कधी अवघड मार्गावरुन जाण्याची दिली शक्ती.

आयुष्याच्या ह्या वाटेवर तीनेच घडवीले आहे मला,
लावला आहे अमाप लळा माझ्याशी.

कशी सांगु गाथा त्या माऊलीची? कशे फेडू पांग तीचे?
आज, मज सांग तु देवा....

- केदार.

सुक्ष्म तो दवबिंदु !!!

असला जरी सुक्ष्म तो दवबिंदु,
अवनीला सप्तरंग देऊन जातो.
मान्य आहे की आहे तो क्षणभंगुर,
मात्र त्या क्षणातच आपले महत्व पटवुन जातो.

- केदार.

शिंपल्यातील मोती....

शिंपल्यातील मोती खुप सुखी असतो,
तळपत्या सुर्यापासुन सदैव दूर असतो,
बेभान वा~याचा त्यास गंध ही नसतो,
सागराच्या तळाशी जरी असला तरी सुखाच्या शिखरावर असतो.
शिंपल्यातील मोती....

- केदार शेवाळकर.

क्षितिजापलिकडे..

क्षितिजापलिकडे पाहण्याची दृष्टी असेन,
तर क्षितिज नक्की गाठता येतं.

आपल्या रक्तातच धमक असेन,
तर जग ही जिंकता येतं.

आपले क्षितिज हे आपणच ठरवायचं असतं,
त्याच्या पलिकडे पाहण्याचं धाडस एकदा तरी करायचं असतं.

असते आपल्या रक्तात जीद्द व ताकद,
त्या ताकदीला एकदा तरी अनुभवायचं असतं.

- केदार शेवाळकर.

हि आहे सुरुवात!!

विचारांचा जेव्हा पुर येतो, तेव्हा ते शब्दरुपात ओसंडुन वाह्तात आणि लेखनीच्या माध्यमातुन कागदावर उतरतात. लिहिण्याची इच्छा आधीपासुनच होती. मग अधूनमधून डायरी लिहायला सुरुवात केली. रसिक मंडळी विचारतील मग ब्लॉग कशाला? काही गोष्टीच डायरीपुरत्या मर्यादित असतात. उरलेल्या शब्दांच्या आठवणी व जिव्हाळा म्हणजे हा ब्लॉग.

- केदार शेवाळकर.